عکس های فوق العاده از زمین از طریق کوچکترین ماهواره حال حاضر دنیا

​ماهواره‏ های امروزی چقدر بزرگ هستند؟ به اندازه‏ی یک ماشین لباسشویی؟ یک خودرو؟ یا یک اتوبوس؟ ماهواره‏ های ارتباطی که امروزه مورد استفاده قرار می‏ گیرند به طور متوسط به اندازه یک خودرو می باشند. با این وجود ماهواره‏ های بزرگتری نیز وجود دارند مانند ماهواره جاسوسی NROL-32 که توسط آمریکا در سال ۲۰۱۰ به فضا فرستاده شد. این ماهواره دارای آنتنی به طول حدود ۱۰۰ متر می ‏باشد. اما در میان این همه پرنده ‏های غول پیکر، نسل جدیدی درحال به پرواز درآمدن می باشد.

۳ شهریور ۱۳۹۴
عکس ماهواره ای
عکس های فوق العاده از زمین از طریق کوچکترین ماهواره حال حاضر دنیا

ماهواره‏ های امروزی چقدر بزرگ هستند؟ به اندازه‏ی یک ماشین لباسشویی؟ یک خودرو؟ یا یک اتوبوس؟ ماهواره‏ های ارتباطی که امروزه مورد استفاده قرار می‏ گیرند به طور متوسط به اندازه یک خودرو می باشند. با این وجود ماهواره‏ های بزرگتری نیز وجود دارند مانند ماهواره جاسوسی NROL-32 که توسط آمریکا در سال ۲۰۱۰ به فضا فرستاده شد. این ماهواره دارای آنتنی به طول حدود ۱۰۰ متر می ‏باشد. اما در میان این همه پرنده ‏های غول پیکر، نسل جدیدی درحال به پرواز درآمدن می باشد.

شرکت نوپای Planet Labs، شرکتی است که در کالیفرنیا کار خود را از یک گاراژ در سال ۲۰۱۲ شروع کرده است، هدف اصلی این شرکت کار بر روی ماهواره‏ هایی با ابعاد مینیاتوری می ‏باشد. این شرکت موفق شد در سال ۲۰۱۴ مجموعه ماهواره ‏های Flock1 که مشتمل بر ۲۸ ماهواره‏ تصویربرداری می‏ باشد را به فضا پرتاب کند که در حال حاضر یکی از بزرگترین مجموعه ‏های تصویربرداری است که در مدار زمین قرار گرفته است.

هر کدام از این ماهواره ها را Dove (کبوتر) نامیده‏اند. ماموریت این ماهواره تهیه نقشه جامعی از هر نقطه زمین است و اندازه آن کمتر از یک جعبه کفش می ‏باشد.

اسپوتنیک روسی با دوربین اضافه!

آقای کریس بوشایزن موسس و مدیر ارشد فناوری شرکت Planet Labs که پیشتر با سمت معمار ماموریت فضایی در ناسا فعالیت می‏کرده می‏گوید: تا آنجائی‏ که بخاطر دارم، از دوران کودکی همیشه علاقه‏ ی خاصی به کره‏‏ی ماه داشتم و این برای من خیلی عجیب و غیر منطقی بود که چرا نمی توانم به آنجا بروم.

اما فعالیت آقای کریس در ناسا هیچ ربطی به پروژه‏های چند میلیارد دلاری ناسا در سفر به ماه نداشت. وی برای پروژه PhoneSat کار می‏کرد که هدف اصلی آن ساختن ماهواره‏های ارزان قیمت بود. «ما عیناً یک گوشی هوشمند آندرویدی ساختیم و آن را در داخل جعبه‏ای قراردادیم و به فضا فرستادیم. این ماهواره بیشتر شبیه ماهواره روسی اسپوتنیک در سال ۱۹۶۱بود اما بسیار ارزانتر و با قابلیت تصویربرداری!»

یادگرفتن پرواز

بدین ترتیب بود تا آقای کریس آموخت که چگونه ماهواره ارزان قیمت طراحی کند. رویکرد او به جای ایجاد یک مجموعه پیچیده، گران و بزرگ، ساخت چندین ماهواره ارزان قیمت بود که در کنار هم مانند یه دسته از حشرات عمل کنند. «بدین ترتیب اگر در عملکرد هر یک از ماهواره ‏های کوچک خللی بوجود آید، به خاطر تعداد بالای آن ها، بلافاصله می‏توانیم آن را با ماهواره دیگری پوشش دهیم. در گام نخست اولین کاربردی که به سمت آن رفتیم تصویربرداری از زمین بود. اگر ما بتوانیم صدها دوربین را در فضا مستقر کنیم، به راحتی قادرخواهیم بود به صورت آنلاین و بلادرنگ زمین و تغییرات آب و هوایی آن را پایش کرده و به مردم کمک کنیم تا با تصمیم‏گیری درست، از اثرات تصمیمات مخرب‏شان بر محیط زیست آگاه شوند.»

او در سال ۲۰۱۲ شرکت Planet  Labs را با جمعی از دوستانش در یک گاراژ در کوپرتینو کالیفرنیا تاسیس کرد، یک شروع عالی برای یک شرکت نوپا. امروز بنیادی‏ترین ماموریت این شرکت همانطور که در وب سایت [۱]آن شرکت آمده جمع‏آوری اطلاعات تازه از هر نقطه از زمین با هدف حل کردن مشکلات تجاری و زیست محیطی و کمک به اقدامات بشردوستانه در سراسر دنیا می ‏باشد.

یک جعبه کفش در فضا

ماهواره ‏های آقای کریس توسط سلول‏های خورشیدی تغذیه می‏گردند که هر کدام در حدود ۲۰ وات انرژی تولید می‏‏کنند. نام‏گذاری آنها نیز طی یک اتفاق جالب انجام پذیرفت. او می‏گوید «من با یکی از مهندسین شرکت به نام مایک گفتگویی داشتم، مایک از اینکه چرا اغلب ماهواره‏ های جنگی از اسامی خشن مانند چشم شاهین، پنجه عقاب و پرنده شکاری استفاده می‏ کنند گلایه داشت. او گفت چرا ما اسم ماهواره‏ی خودمان را کبوتر (پیام آور صلح و دوستی) نمی‏گذاریم؟ و این در حقیقت شروعی بود که ما هم اکنون اهداف‏مان را بر آن بنا نهاده‏ایم. ما به جای پرتاب مجموعه‏ای از ماهواره‏ها به فضا، دسته‏ای بزرگ از کبوترها را به پرواز در آورده‏ایم.»

او می‏گوید که طی چند ماه آینده ۳۰ ماهواره دیگر به مجموعه ۲۸ ماهواره فعلی افزوده خواهد شد و هدف اصلی ما رسیدن به مرز ۱۰۰ ماهواره است به شرطی که دست سرنوشت دوباره دخالت نکند.

سقوط کبوترهای سفید

در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴، موشک Antares که حامل ۲۶ عدد از این ماهواره‏ها به مدار زمین بود ۴۰ ثانیه پس از پرتاب منفجر شد که خوشبختانه بجز از بین رفتن ماهواره‏ها، خسارت جانی به همراه نداشت. درست است که موشک‏ها ماشین‏های پیچیده‏ای هستند اما امکان نقص همیشه در آن ها وجود دارد. کریس می‏گوید: «من در لحظه پرتاب در حال تماشای تصاویر پخش زنده آن بودم. من مانند افرادی که از تعجب دهانشان باز مانده است و به این فکر می‏کنند که چه‏ اتفاقی افتاده، به صحنه‏ی انفجار چشم دوخته بودم. به سمت روبی –یکی دیگر از شرکا- رفتم و او را محکم در آغوش کشیدم. او فقط گفت: دیر یا زود باید منتظر چنین اتفاقی می‏بودیم.»

اگرچه پس از آن شکست، شرکت پیشرفت چندانی در زمینه فناوری نداشته است، اما این شرکت قصد دارد تا به زودی ارائه سرویس‏های تجاری از این طریق را از سر بگیرد، آن هم با ماهواره ‏هایی که قیمت آنها یک دهم ماهواره‏های معمولی می‏باشد.

 

[۱] https://www.planes.com